“Η εμπειρία της συλλογικής δράσης όσο βίαιη και χαοτική κι αν ήταν, επέτρεπα στα συμμετέχοντα να φανταστούν και να δημιουργούν νέες μορφές αγάπης, αλληλεγγύης, συνύπαρξης αλλά και θεραπείας. […] Μοιραζόμαστε μία πλούσια και ατελή ιστορία, αυτήν που τη φτιάχνουμε όλα μαζί. […] ταυτόχρονα κατακερματισμένη και ενοποιημένη, ετερογενή και ομοιογενή, επιρρεπή και συγκροτημένη”.* [*απόσπασμα από […]
